Moda i styl lat 60-tych

Rok 1960 rozpoczął dekadę, która bardzo wyraźnie zaznaczyła się w historii mody, która w tym okresie, podobnie jak muzyka pop, przeszła ogromną rewolucję. Jednak na samym początku dla większości kobiet zmieniła się niewiele. Styl późnych lat 50-tych, garnitur Channel i obszerne spódnice wciąż cieszyły się popularnością. Do połowy lat 60-tych bardzo modne były spódniczki mini i krótkie fryzurki, obowiązkowo w geometrycznym stylu Vidal Sassoon. Pod koniec lat 60-tych wśród kobiet dominował natomiast hipisowski styl – długie, rozwiane włosy, kolorowe koraliki i luźne suknie do kostek.

Większość dojrzałych mężczyzn w tym okresie wybierało klasyczne garnitury, po które udawali się głównie do Burton’a albo John’ego Collins’a. Jednak moda wśród młodszych panów przeszła kilka gruntownych przemian. Na początku lat 60-tych wygląd klasycznego garnituru, charakterystycznego dla poprzedniej dekady, zmienił się w sumie tylko trochę. Choć trzeba było trochę czasu, aby przyzwyczaić się do zmian, to szybko zaczęto naśladować styl włoski: wąskie spodnie, wąskie klapy przy marynarkach i cienki krawat. Przed końcem lat 60-tych najmodniejsze jednak okazały się dzwony, także klapki przy marynarka były szersze, cienki krawat zastąpiono natomiast nieco szerszym.

Gdyby się tak zastanowić, to największy wpływ na rewolucje w trendach i stylach mieli młodzi ludzie. W wieku piętnastu lat nastolatkowe kończyli szkołę i zdobywali pełne zatrudnienie, dzięki czemu posiadali mnóstwo pieniędzy, którymi sami zarządzali. Wydawali je więc na muzykę, ubrania, skutery i motorowery. Jednak ten „okres wolności” nie trwał zbyt długo, głównie dlatego, że młodzi ludzie w tamtych czasach brali ślub mając średnio 20 lat. Krótkoterminowy charakter okresu bycia „wolnym” nastolatkiem wiązał się więc z szybkimi zmianami w stylu i modzie. Zaowocowało to powstaniem kilku „kultów młodzieżowych”, które szybko zastępowały poprzednie. Jako pierwsi pojawili się Rockersi, których kojarzymy głównie z ich skórzanymi kurtkami i motocyklami. Potem dominował bardzo stylowy i oryginalny Mods. Pod koniec lat 60-tych pojawili się hipisi, a jakiś czas po nich skinheadzi.

Wczesne lata 60-te

W pierwszej połowie lat 60-tych pośród kobiet popularnością cieszył się styl dominujący w latach 50-tych. Wszystko kręciło się wokoło blasku amerykańskich filmów.

Do roku 1963, kiedy zrobiono to zdjęcie, szerokie sukienki modne w latach pięćdziesiątych po prostu zniknęły, mimo to ubiór i ogólny wygląd pozostały wciąż bardzo oficjalne. Obie kobiety znajdujące się na fotografii wyglądają bardzo dorośle. Wydają się kilka lat starsze niż w rzeczywistości są. A wszystka dlatego, że wybrały takie stroje. Dawniej uważano, że dodawały one uroku, dziś wiemy, że tylko lat;) Dojrzały wygląd młodych dziewczyn był główną przyczyną trudności w odróżnieniu młodszego pokolenia od starszyzny. Taki styl zobaczyć możecie w filmie Z soboty na niedzielę (1960).Młody mężczyzna natomiast ubrany jest zgodnie ze stylem Mods. Ma na sobie elegancki garnitur z wąskimi klapami, zwężane spodnie, wąski krawat i tzw. winklepickers.

Trzeba przyznać, że w latach 60-tych moda była bardzo zróżnicowana. Zmiany zachodziły nieco inaczej w różnych regionach. Potrzeba było sporo czasu, aby style przyjęte w stolicy dotarły do reszty kraju. Można to zaobserwować w filmie Kes (1969) na przykładzie Juda, brata głównego bohatera – szczerze polecam film fanom tamtego okresu:)

Na początku lat 60-tych, w niektórych miastach, obowiązywał styl grupy The Teddy Boy, podczas gdy w Londynie zupełnie inna grupa – Mod – rozpoczęła swoją działalność i wyznaczała nowe trendy.

Zdjęcie (powyżej) wykonane zostało w roku 1962. Pokazuje ono różnorodność stylu ubierania, który obowiązywał na co dzień – od sportowej kurtki, połączonej z krawatem i kapeluszem (mężczyzna po lewej), do rozpiętych przy szyi koszulek (2 mężczyzn w środku). Warto zaznaczyć, że w latach 60-tych kariera kapelusza dobiegała końca, nosili go już tylko starsi panowie.

Dla większości mężczyzn (tych po trzydziestce) elegancki garnitur był pozostał jedynym wyjściowym ubraniem – takim na specjalne okazje. Część z nich udawała się więc do krawców, takich jak Burton albo John Collier, być mieć każdego roku co najmniej jeden nowy, idealnie dopasowany. Garnitury Burton’a były bardzo atrakcyjne cenowo i dosyć wytrzymałe.

Połowa lat 60-tych

Do połowy dekady zaszła praktycznie tylko niewielka zmiana w modzie damskiej. Garnitury od Chanel (po lewej), pozostałość po latach 50-tych, były wciąż bardzo popularne w tym okresie. Jednak dolna krawędź spódnicy zaczynała się nieco podnosić.

Nastroszona fryzura (jak po prawej) typowa była dla połowy lat 60-tych. Wymagała bardzo długich przygotowań i niezliczonej ilości lakieru do włosów! Chociaż nawet i dzisiaj można spotkać dziewczyny z tapirkami;)

Elegancki garnitur i dosyć formalny wygląd pozostały popularne szczególnie wśród pań po trzydziestce. Która Pani bardziej przypadła Wam do gustu?

Fryzury

Poniżej zaprezentowane zostały pozostałe fryzury z lat sześćdziesiątych. Tzw. Flip był typowy dla tego okresu, dlatego też to właśnie ta fryzura uznawana była za modną przez niemalże całą dekadę. Natomiast Beehive (czyli ul) cieszyła się uznaniem w latach 1960-65. Dziś kojarzy nam się głównie z klasycznym wyglądem niesamowitej Audrey Hepburn – aktorki i modelki, pochodzenia brytyjsko-holenderskiego. Inną doskonale prezentująca się, krótką fryzurką, charakterystyczną dla połowy dekady, była tzw. Pixie (z ang. chochlik). Pod koniec lat 60-tych, wraz z erą hipisów, do mody powróciły jednak długie, rozpuszczone włosy.

Pixie

Beehive

Flip

Warto wspomnieć, że swobodniejszy styl ubierania wkradał się jedynie do mody młodych kobiet. Widocznie były trochę odważniejsze od swoich starszych koleżanek, matek itd.

Spódniczka mini

Fenomenem w modzie lat 60-tych były na pewno spódniczki mini, które dziewczyny wciąż lubią i chętnie ubierają – a właściwie to chyba bardziej mężczyźni lubią, jak dziewczyny je ubierają;)

Dawniej rąbek sięgał nawet do 20 cm nad kolano. Istnieje jednak spór nad tym, kto jest twórcą tego cuda. Butik Mary Quant Bazaar na Kings’s Road w Chelsea był jednym z pierwszych miejsc, w którym sprzedawano mini w 1965. W tym samym roku Andr Courrges, francuski projektant mody, także dodał tego typu spódniczki do swojej kolekcji….

Po roku 1965 spódniczki i sukienki mini powoli docierały do wszystkich zakątków państwa. Większość kobiet musiała się przyzwyczaić i przekonać do nowego wyglądu – oczywiście nie była to kwestia kilku dni. Na początku, wybierając się do pracy, do mini zakładały staromodną bieliznę i pończochy z tal 50-tych. Z czasem jednak zaczęły zakładać cienkie rajstopy. Pojawiły się więc nowe męskie fantazje, które wyparły te stare – bo od tamtej pory mężczyźni nie musieli wyobrażać sobie pięknych kobiecych nóg, oni je po prostu widzieli na co dzień! A co za tym idzie, chcieli zobaczyć więcej…

W połowie lat 60-tych Londyn był praktycznie zalany butikami o nazwach Countdown, Blast Off, Top Gear, Change Down, Glad Rags, Clobber, Quorum, Ad Hoc, Palisades, Barricades itp., w których można było znaleźć oryginalne projekty Mary Quant.

W nich właśnie każda dziewczyna zdobywała modne nowości, do których, według The London Spy, w 1966 zaliczano zestaw: jaskrawożółta, krótka tunika (bez rękawków) i pomarańczowe buty!

Możecie to sobie chociaż wyobrazić?! Czy któraś z Was by się tak dzisiaj ubrała?

Wszystkie te butiki były dosyć drogie. Zwykła, prosta sukienka kosztowała niegdyś około £10 (co dziś daje przynajmniej £100). Ci, którzy nie mogli sobie pozwolić na zakupy w tych sklepach, wybierali się do Wallis, Neatawear i Top Shop. Warto jednak wspomnieć, że w latach 60-tych Top Shop także oferował projekty popularnej Mary Quant.

Jeśli jednak produkty dostępne w tych sklepach wciąż były dla kogoś nieatrakcyjne, mógł udać się do Jaeger’a po bardzo wytrzymałe swetry, garnitury i płaszcze.Marka Marks and Spencer była znana natomiast z wysokiej jakości i wartości swoich produktów, a niektóre sukienki i garnitury jej projektu były troszkę zbyt klasyczne.

Ta luźna sukienka (po lewej) jest typowa dla zmiennego londyńskiego stylu lat 60-tych. Jasne kolory i geometryczne wzory były charakterystyczne dla tego okresu. Taki stan trwał do końca lat sześćdziesiątych, szczególnie w przypadku osób, które nie były gotowe lub nie chciały dołączyć do hipisowskiej rewolucji.

Styl Mods

można powiedzieć, że Mods z wczesnych lat 60-tych wzniósł klasyczny garnitur na nowy poziom stylu. Typowe dla włoskiego trendu, zwężane nogawki i wąskie klapy przy marynarkach stały się nowym kultem młodości w latach 1960-65. Do tego wyglądu dołączono pasiaste blezery, koszule Fred’a Perry’ego i oczywiście skutery Mod.

Carnaby Street była dla Mods’ów centrum mody. John Stephen miał tam kilka sklepów. Jego męskie butiki stały się odpowiednikiem butików The Mary Quant’s Bazaar.

W połowie lat 60-tych, członkowie londyńskiego Mods gromadzili się na Carnaby Street i regularnie organizowali parady mody. Muzyka pop wręcz wylewała się z butików i sklepów z męską odzieżą wprost na małą, wąską uliczkę. Do roku 1965 butiki z damskimi i męskimi ciuchami stały się już czymś zupełnie zwyczajnym na Carnaby Street. Nic więc dziwnego, że ta piękna londyńska uliczka uważana jest dziś za światowy symbol beztroskich lat 60-tych.

Damskie butiki:

• Palisades

• Tuffin & Foale

Sklepy z męskimi ubraniami:

• John Stephen
• Lord John
• Adam W1
• Tre Camp
• Carna B Hive
• Paul’s Male Boutique
• Domino Male

Na Carnaby Street znajdował się także sklep o nazwie Gear z rupieciami – coś w rodzaju antykwariatu – w którym kupić można było meble z czasów wiktoriańskich i pamiątki z ery Art Nouveaux. W roku 1967 na tej samej ulicy powstało kilka staromodnych pubów, sklep ze zdrową żywnością, sklep z zabawkami i Button Queen, gdzie można było kupić… badziki!

Styl Hipisów

Styl Mods był głównym prądem w modzie wśród młodzieży aż do roku 1965. Rok później dokonała wielka, znacząca zmiana. W styczniu 1966 na King’s Road 488 (Londyn) otworzono Granny Takes a Trip, który prowadzony był przez Nigel’a Waymouth’a. W związku z tym, że jego żona Sheila Cohen była fanką staromodnych ciuchów, dawnego krawca John’ego Pearse’a, Nigel udekorował sklep kierując się jej wskazówkami. Na czarnym tle umieścił czerwony napis Art Nouveaux, co wyglądało bardzo mrocznie i tajemniczo. We wnętrzu znajdowały się także obrazy Aubrey Beardsley i francuskie pocztówki z nieprzyzwoitych lat dziewięćdziesiątych (1890).

Granny stał się dosłownie Mekką wśród światowych gwiazd. Bitelsi, the Rolling Stones, the Animals i the Pink Floyd robili zakupy właśnie tam.

Nawiązując do Granny, sklep Hung on You był od przodu pomalowany przez artystę pop, Michaela Englisha. Na czarnym tle umieścił on jasnożółte promienie słoneczne, a na nich czerwony napis ‘Art Deco’.

Także w roku 1966, Michael Fish, otworzył swój pierwszy sklep na Cliffort Street – Mr Fish. To

właśnie temu Panu przypisuje się stworzenie klasycznego krawatu – kipper tie. Wszystkie jego ubrania zostały oznaczone jako ‘Peculiar to Mr Fish’

Krótkotrwałym elementem Mod i Hippy była ta elegancka, dwurzędowa marynarka (po prawej). Trzeba przyznać, że okazała się świetnym rozwiązaniem dla młodych mężczyzn, którzy chcieli wyglądać stylowo i modnie, nie będąc jednocześnie niechlujnymi. Ten styl podpatrzyło wiele marek Mods w latach 60-tych, łącząc go czasami z elementami trendów hipisowskich.

Główne trendy w modzie młodzieżowej znów zmieniły się latem 1967 roku. Elegancki wygląd Mods zastąpiono sukienkami do kostek, zapuszczano włosy i brody.

Dominację zyskała tzw.: „Flower power”. Popularne stały się więc psychodeliczne, wirujące wzory i materiały wełniane w kolorowe prążki.Prąd „Flower Power” był w sumie dosyć krótkotrwały, mimo to efekty jego wpływu na modę widoczne były przez długi okres.

Rok 1969 i później

Z końcem lat 60-tych dolna krawędź sukienek i spódnic znów zaczęła obniżać się coraz bardziej. Kobietom oferowano długości maksi i midi, które stały się alternatywami dla mini. Bez wątpienia dziewczyny czuły się w nich bardziej komfortowo!

Grupa młodych, pracujących ludzi, niezdolnych, aby dołączyć do grona tych pięknych i zawsze modnie ubranych, optowała natomiast za krótkimi, ostrzyżonymi włosami i butami Martensa – właśnie wtedy narodziła się grupa skinów.

Co ciekawego można znaleźć w sieci o latach 60-tych?

Ogólnie w sieci można znaleźć bardzo dużo informacji o latach 60-tych. Szczerze polecam stronkę, z której możecie się wiele dowiedzieć na temat tamtej dekady: www.fashion-era.com

Bardzo ciekawy jest też artykuł o spódniczkach mini znajdujący się na Wikipedii http://en.wikipedia.org/wiki/Miniskirt .

Na stronie www.hairarchives.com. Znajdziesz natomiast wiele przykładów fryzur, które modne były w latach 60-tych.

Jeśli szczególnie interesujesz się tym okresem, powinien spodobać Ci się też ten filmik. Dźwięk jest może trochę przytłaczający, ale typowy dla lat 60-tych. Prezentuje scenę londyńskiej mody od Granny Takes a Trip, przez Hung on You, do Carnaby Street!!!

watch?v=tBq7icqGxB4&feature=player_embedded

Share on Facebook